|
kuzey kafkasyadan göç etmiş etnisiteye mensuplar hakkında (devamı) |
Soğuk havaya ve olumsuz yol koşullarına rağmen; İstanbul, Kayseri, Çorum, Samsun, Tokat, Maraş, Hatay, Mersin, Isparta, Denizli, Eskişehir, İzmir, Konya, Bursa, Balıkesir, Reyhanlı, Adapazarı, Düzce, Ankara, Maykop ve Türkiye’nin dört bir yanından gelen yaklaşık 3 bin Çerkes bir süre daha sloganlar atarak Çerkesce eğitim, 7/24 anadilde radyo - televizyon yayınları ve çeşitli alanlarda ulusal-kültürel taleplerini dile getirdiler.
Çerkes Hakları İnisiyatifi çağrısıyla 12 Mart Cumartesi günü Ankara’da saat 12:30’da Toros Sokak ve Celal Bayar Bulvarı kesişme noktasında toplanan Çerkesler, saat 13:00’da Celal Bayar Bulvarı üzerinde uzun bir kortej oluşturarak sloganlar eşliğinde coşkulu bir şekilde yürüyüşe geçtiler. Sıhhiye köprüsünü geçerek Abdi İpekçi Parkı Hacettepe girişine kadar devam eden yürüyüş, saat 14:00’da park içinde miting meydanında son buldu.
Soğuk havaya ve olumsuz yol koşullarına rağmen; İstanbul, Kayseri, Çorum, Samsun, Tokat, Maraş, Hatay, Mersin, Isparta, Denizli, Eskişehir, İzmir, Konya, Bursa, Balıkesir, Reyhanlı, Adapazarı, Düzce, Ankara, Maykop ve Türkiye’nin dört bir yanından gelen yaklaşık 3 bin Çerkes bir süre daha sloganlar atarak Çerkesce eğitim, 7/24 anadilde radyo - televizyon yayınları ve çeşitli alanlarda ulusal-kültürel taleplerini dile getirdiler.
Miting Saat 14:00’da açılış konuşması ve ÇHİ Sözcüsü Kenan Kaplan tarafından okunan basın bildirisi ile başladı. Ardından ÇHİ sözcüsü Yewtıh Adnan Cankılıç tarafından bildirinin Çerkescesi okundu. ÇHİ sözcüsü ve Cherkessia.net yazarlarından Habracu Murat Özden duygu yüklü bir konuşma yaptı. Daha sonra sırasıyla İshak Abay’ın sunumundaki konsere geçildi. Nalçik’ten gelen Sokur Olga, Kube Nurhan Fidan ve Ştım Münteha Gülsu’nun birbirinden güzel Çerkesce şarkılarıyla devam eden eylem saat 16:45’te yapılan kapanış konuşması ile olaysız bir şekilde son buldu.
Cherkessia.net/Ankara
Mitingte Okunan Basın Açıklaması Şöyle:
Türkiye’nin güzel insanları!
Bizler Çerkesiz!
Peki Çerkesler kimdir? Sokaktan herhangi birini çevirin, alacağınız yanıt genellikle bellidir:
“Çerkesler onurlu, kibar, zarif, çalışkan ve değerli insanlardır. Müzikleri ve dansları da ne hoştur…”
Sizlerden duymaya alıştığımız ve hatta kanıksadığımız bu sözler, bizi uzun yıllar çok mutlu etti. Avunduk. Ama hepsi bu kadardı. Biz yine de “Ülkemiz, yok olan ve anadilini unutan halkımızı bir gün hatırlayacaktır” diye ümit ettik. Tarihimizin, kültürümüzün ve dilimizin, yaşadığımız ülkenin kitaplarında da yer almasını, anadilimizde kitaplar okuyabileceğimiz, ana dilimizde radyo ve televizyon yayınları izleyebileceğimiz günlerin gelmesini bekledik yıllar boyunca.
Oysa, 1864’den itibaren, Çarlık Rusyası tarafından acımasızca sürgün edilen ve geniş Osmanlı coğrafyasına dağıtılan Çerkesler, hep yerleştiği topraklara ait olmayı ve uyum sağlamayı bilen bir halk oldu. Çerkesler, hiçbir zaman etnik aidiyetlerini ayrımcılık unsuru olarak ortaya koymadılar. Ulusal kurtuluş savaşında kilit roller oynadılar, Cumhuriyet’in kurucu unsurları oldular, bu ülke için savaştılar, çalıştılar, vergi ödediler, can verdiler. Türkiye'nin toprak bütünlüğünden yana oldular. Türkiye'nin insan hakları ve özgürlükleri temeline dayalı, yüksek bir demokrasi standardına erişen bir ülke olması için, mücadele ettiler.
2009 yılında başlayan Demokratik Açılım, Çerkesler için yeniden bir ümidin kapısı oldu.
Ancak yaşadığımız yine bir hayal kırıklığıydı. Adımlar atılmadı mı? Atıldı elbette ama diğer etnik kesimler ve kültürler için yapılanlar, ne yazık ki Türkiye’nin, Kürtlerden sonraki en kalabalık etnik nüfusu olan Çerkeslere çok görüldü.
Şimdi sıra Türk halkında ve Türkiye Cumhuriyeti devletindedir. Çerkes halkının artık görmezden gelinmeye, yok sayılmaya tahammülü kalmamıştır.
Anadilimizin doğuştan hakkımız, çok kültürlülüğün ve çok dilliliğin bir zenginlik olduğunu yeniden hatırlatarak, Çerkes onuruyla bekliyoruz...
Sessizliğimizdeki o çığlığın duyulmasını istiyoruz.
Ve doğal olarak bu ülkede, sadece sesi çok çıkanların değil, diğer unsurların da haklarının olduğunun artık fark edilmesini istiyoruz.
Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Tayyip Erdoğan’ın, bir gün de “Çerkes kimliğini tanıyoruz, Çerkeslerin sorunlarına sahip çıkıyoruz. Onların yok olmasına göz yumamayız. Onlar bizim zenginliğimizdir” demesini bekliyoruz!
Geçmişte olduğu gibi, bugün de acıyı-sevinci paylaşmaya devam etmek, toplumsal barışı zedelemeden, demokratikleşme sürecine azami katkıda bulunmayı arzu ediyoruz. En önemlisi yok olmamak, varlığımızı geleceğe taşımak istiyoruz!
Yani artık bizim renklerimizin de bu ülkeye yansımasını istiyoruz!
Dilimizi, kültürümüzü, kimliğimizi kaybetmek istemiyoruz!
Çocuklarımız da anadilini konuşabilsin istiyoruz!
Anadilde radyo ve televizyon yayını yapabilme imkânının, devlet tarafından biz Çerkeslere de sağlanmasını istiyoruz!
Bu Cumhuriyeti kurmak için kanını dökerken Türkçe bilmeyen, ama bugün ana dilini unutan biz Çerkesler, demokrasinin geliştirilmesi, toplumsal haklarımızın teslim edilmesi için, hemen şimdi, adım atılsın istiyoruz!
Bu çağrımız Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinedir!
Bu çağrımız tüm muhalefet partilerinedir!
Bu çağrımız, Türkiye kamuoyunadır!
ÇERKES HAKLARI İNİSİYATİFİ
hayatı da bi paylaşmışsınız ki sormayın... nerdeyse bir yıldır insan bi merak edip bakmaz mı be.. çerkesler tembel galiba..
slm tüm dünya çerkezleri kafkasya dağlarında çiçekler açsın bahar geldi artık güzel yurdumun güzel çerkezleri sağlıklı mutlu neşeli olun insanlara pozitif enerjinizden verin 1 çerkez 1 dünyayıdır hepinizi sevgiyle kucaklıyor keskin zekasnızı bahar la birlikte bahar yağmurlarıyla suluyorum saygılar sevgiler sunarım
annem öz çerkez yani annesi babası çerkez ama babam değil babam karadenizli ben çerkezlerin zeki bir millet olduğuna inanıyorum tabiki annemin çerkez olmasındanda grur duyuyorum hakkatten çerkez olmak güzel bir duygu saygılar sevgiler sunarım merzifon tavşan dağı çerkeziyim
 |
bu topluluğun kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz. |
